عشق را از عشقه گرفته اند و عشقه گیاهی است که در باغ می روید و در کنار درخت شروع به رشد می کند و به آن پیچیده و بالا می رود تا کل درخت را فرا گیرد. درخت چنان در حصار این گیاه قرار می گیرد که تمام انرژی لازم برای حیات خود یعنی نور و غذا را از دست می دهد و در واقع گیاه عشقه آن را جذب می کند و در نهایت درخت خشکیده و از بین می رود. شاید عشق هم با عاشق چنین رفتاری می کند، به هر حال فردی که عاشق است چنین خصوصیاتی دارد 1- تمرکز یک نفر، احساس ناتوانی در عشق ورزیدن به فرد دیگری در همان زمان 2- افکار ناخود آگاه وسواس فکری و اشتغال دهنی دائم3- ایده آل سازی ، پافشاری بر وجوه مثبت معشوق و پوشاندن وجوه منفی او و تعبید نادرست اشتباهات

او4 – پاسخ های روانی و جسمانی بی ثبات مثل شعف، سرخوشی ، شرم، افزایش انرژی ، بی خوابی و.... 5- آروزی محبت از جانب او و آرزوی یکی شدن و پیوند با او 6- وابستگی هیجانی ، امید ، حساسیت بیش از حد به علامتها و اشاره ها، حسادت و ترس از طرد و نوسان خلق و کیفیت ارتباط 7- همدلی و احساس مسئولیت و میل به فداکاری برای او 8- تغییراولویتهای روزانه و تغییر عادت ها و ارزش ها برای تحت تاثیر قرار دادن معشوق 9- ناملایمات و سختی ها و ناراحتی ها شور و شوق به ارتباط را تشدید می کند10 – تمایل به در آمیختن و کسب لذت عمدتا عاطفی و غیره.

عشق هم مانند پدیده های دیگر روزی از بین می رود و تمام می شود اما به پدیده ی دیگری چون دوستی ،تنفر و یا بی اعتنایی تبدیل می گردد.

ارتباط نزدیک و صمیمانه در ازدواج مانند قایقرانی در امواج است که تنها با عشق نمی توان از خطرات و مشکلات به سلامت گذشت . ما نیاز به لنگری از عشق داریم تا پیوندمان را محکم کنیم . نیاز به سازگاری و توافق داریم تا جلیقه نجات ما باشد و نیاز به یک قطب نما داریم تا بدانیم که دو نفری به چه سمتی باید برویم تا به سلامت به مقصد اصلی برسیم.

 

عشق جرقه ی سوزانی است که از قلبی می جهد و درسینه ی جوشان دیگری جای می گیرد.      امرسون